Απόπειρα για απέλαση αγωνιζόμενης μετανάστριας

Η SanaaTaleb από το Μαρόκο, για να διαμαρτυρηθεί για την τρίμηνη παράταση της κράτησής της, απείχε από το συσσίτιο στο Κέντρο Κράτησης Ελληνικού από το Σάββατο 31-10. Την Πέμπτη το μεσημέρι, έκτη μέρα της αποχής συσσιτίου,  η Τάλεμπ επικοινωνεί με συντρόφισσα και της λέει ότι είναι πολύ χαρούμενη γιατί πρόκειται να την απελευθερώσουν. Μια συγκρατούμενή της όμως, μας ενημερώνει ότι η Τάλεμπ έφυγε από το κέντρο κράτησης με περιπολικό και με χειροπέδες στα χέρια. Προσπαθούσαμε επί ώρες να εντοπίσουμε πού βρίσκεται. Οι συγκρατούμενές της μας ειδοποίησαν ότι εμφανίστηκε στο Ελληνικό γεμάτη αίματα και με σκισμένα ρούχα. Τελικά μάθαμε ότι την είχαν πάει στο αεροδρόμιο των Σπάτων για απέλαση κι  εκείνη αντιστάθηκε. Παρά τη βία που της ασκήθηκε, η Τάλεμπ δεν υπέκυψε κι είναι ακόμα εδώ.

Οι μπάτσοι τής έχουν φορτώσει αντίσταση, απείθεια κι άλλες, συνήθεις κατηγορίες. Η Τάλεμπ δεν μασάει και σ υ ν ε χ ί ζ ε ι  την αποχή συσσιτίου.

Αλληλέγγυες και αλληλέγγυοι θα είναι κοντά της στα δικαστήρια.

ΚΑΛΕΣΜΑ : Δευτέρα 9 το πρωί  στην Ευελπίδων, Κτίριο 2 ( Β’ Αυτόφωρο μονομελές)

indymedia

Advertisements

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΟ ΓΑΛΑΤΣΙ

Σήμερα 04 Νοεμβρίου το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση στο Γαλάτσι ενόψει της επίσκεψης του προέδρου του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου Μ. Σουλτς. Παρά την ανακοίνωση της επίσκεψης μόνο λίγες ώρες πριν, στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν δεκάδες αλληλέγγυοι/ες, οι οποίοι στον δρόμο από το σημείο της συγκέντρωσης Τράλλεων & Βεΐκου προς τα κλειστό γυμναστήριο του Παλαί εμποδίστηκαν από διμοιρία των ΜΑΤ. Οι μπάτσοι όμως δεν ξέρουν την γειτονιά μας τόσο καλά όσο εμείς και πραγματοποιώντας ελιγμό βρεθήκαμε έξω από την πόρτα του γυμναστηρίου μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εκεί κατέφθασε μετά από ώρα ο Μ. Σουλτς μαζί με κυβερνητικούς αξιωματούχους, συνοδευόμενοι από επιπλέον δυνάμεις της αστυνομίας. Καθ’ όλη την διάρκεια της διαδήλωσης φωνάζονταν συνθήματα όπως:
-Η αλληλεγγύη το όπλο των λαών πόλεμος στο πόλεμο των αφεντικών
-Στο φράχτη του Έβρου, στον πάτο του Αιγαίου χτίζεται η ασφάλεια του κάθε Ευρωπαίου
-Οι μετανάστες είναι της γης οι κολασμένοι, στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι
-Με τους μετανάστες είμαστε μαζί, επαναπροώθηση σε μπάτσους και ναζί» κ.ά.

Ενάντια στους πολιτικούς εκφραστές της Ευρώπης – Φρούριο και ηθικούς αυτουργούς των δολοφονιών προσφύγων και μεταναστών.
Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ

p1

Στέγαστρο

Κατάληψη στο Δημαρχείο της Μυτιλήνης εν όψη της επίσκεψης Τσίπρα-Σούλτς


Υπό κατάληψη τελεί από νωρίς το πρωί της Πέμπτης το Δημαρχείο Μυτιλήνης από αλληλέγγυους και αλληλέγγυες σε πρόσφυγες και μετανάστες, την ίδια στιγμή που στο νησί αναμένονται για επίσκεψη του στρατοπέδου “υποδοχής” στη Μόρια, ο Αλέξης Τσίπρας και ο Μάρτιν Σουλτς.

Στην πρόσοψη του δημαρχείου πάνω στην προκυμαία της πόλης έχει κρεμαστεί πανό στο οποίο αναγράφεται “Γέμισε το Αιγαίο κορμιά μεταναστών, είναι και οι ευρωπαίοι φονιάδες των λαών”, ενώ πετιούνται τρικάκια και μοιράζονται κείμενα. Γύρω από το κατειλημμένο δημαρχείο υπάρχει έντονη παρουσία αστυνομικών δυνάμεων.

indymedia

Party Οικονομικής Ενίσχυσης του 105FM Στην Κατάληψη στο Μπίνειο

PARTY 7-11-15Θα ξεκινήσει με μια παρουσίαση του εγχειρήματος και μια αναφορα στην αυτοοργανωμένη ραδιοφωνία, θα συνεχίσει με ένα live τζαμάριμα και θα τελειώσει με το τις μουσικές επιλογές των ραδιοφωνικών παραγωγών. Είσοδος απο την πόρτα.

The Migrants’ Files: Οι Ροές του Χρήματος

Τον Οκτώβριο του 2013 ο τότε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη Α. Ανδρεουλάκος υπογράφει απόφαση με την οποία κατακυρώνεται το αποτέλεσμα διαγωνισµού που αφορά το έργο «Αναδιαµόρφωση – ανακατασκευή και επέκταση του Προαναχωρησιακού Κέντρου Κράτησης Παρανεστίου ∆ράµας που κρατούνται υπήκοοι τρίτων χωρών και τελούν υπό διαδικασία επιστροφής στις χώρες καταγωγής τους». Το κέντρο κράτησης θα κοστίσει 5.297.482,75 €. Tο έργο συγχρηματοδοτείται κατά 75% από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επιστροφής.

Ένα χρόνο νωρίτερα ο τότε υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Ε. ´Οθωνας υπογράφει με τη σειρά του την απόφαση που κατακυρώνει το αποτέλεσμα μειοδοτικού διαγωνισμού για το έργο «Κατασκευή Τεχνητού Εµποδίου επί Ελληνικού εδάφους κατά µήκος της οριογραµµής της Ε/Τ µεθορίου, στο Νοµό Έβρου». Σύμφωνα με την απόφαση αυτή ο φράχτης του Έβρου θα κοστίσει στο ελληνικό κράτος, εν μέσω κρίσης και λιτότητας, 3.161.586,14 €. Σε αυτή την περίπτωση όλα πληρώνονται από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Στο μεταξύ ευρωπαϊκή εταιρεία αναπτύσσει το ερευνητικό πρόγραμμα «SNIFFER». Ο «Ανιχνευτής» χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση με 3,5 εκατομμύρια ευρώ και έχει ως στόχο να αναπτυχθεί η τεχνολογία εκείνη που θα επιτρέπει τον εντοπισμό μέσω αισθητήρων οσμής των ανθρώπων που προσπαθούν να διασχίσουν τα σύνορα κρυμμένοι σε αυτοκίνητα και φορτηγά

Η προσπάθεια προσφύγων και μεταναστών να βρεθούν στην ανεπτυγμένη Ευρώπη μετρά ήδη χιλιάδες θύματα. Και ταυτόχρονα, πίσω από τους χιλιάδες απελπισμένους που ψάχνουν άσυλο, αναπτύσσεται μια κερδοφόρα βιομηχανία, τόσο νόμιμη όσο και παράνομη, στην οποία το χρήμα ρέει άφθονο.

Τον Αύγουστο του 2013 μια ευρωπαϊκή ομάδα δεκαπέντε δημοσιογράφων, στατιστικολόγων και προγραμματιστών ξεκίνησε την έρευνα δημοσιογραφίας δεδομένων The Migrants’ Files. Πρώτος στόχος ήταν να διερευνηθεί το κόστος σε ανθρώπινες ζωές των ευρωπαϊκών πολιτικών μετανάστευσης. Στα αποτελέσματα αυτής της έρευνας για πρώτη φορά καταγράφηκε ένας ανατριχιαστικός αριθμός: από το 2000 ως σήμερα περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να περάσουν τα τείχη της Ευρώπης Φρούριο.

Αυτή τη φορά η ομάδα του Migrants’ Files επιχειρεί να καταγράψει το οικονομικό κόστος των ευρωπαϊκών επιλογών ή, τουλάχιστον ένα μέρος του. Ένα κόστος που πληρώνεται τόσο από την Ευρωπαϊκή Ένωση στην προσπάθειά της να σταματήσει τις μεταναστευτικές ροές, κι επομένως από τους ευρωπαίους πολίτες, όσο κι από τους ίδιους τους πρόσφυγες και μετανάστες που μην έχοντας νόμιμο τρόπο να διασχίσουν τα ευρωπαϊκά σύνορα βρίσκονται οικονομικοί όμηροι στα χέρια διακινητών. Και ταυτόχρονα διακινδυνεύουν τη ζωή τους.

Τα ποσά είναι ιλιγγιώδη. Από το 2000 μέχρι σήμερα υπολογίζουμε πως 15,7 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν πληρωθεί σε διακινητές για το πέρασμα των συνόρων. 1,6 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν χρηματοδοτήσει ευρωπαϊκά προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης τεχνολογιών επιτήρησης συνόρων. 11,3 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν δοθεί για απελάσεις μεταναστών. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας πρόσφυγες και μετανάστες ξοδεύουν περίπου ένα εκατομμύριο ευρώ ετησίως για να έρθουν στην Ευρώπη. Αντίστοιχο είναι το κόστος που πληρώνουν οι ευρωπαίοι πολίτες για την χρηματοδότηση της εφαρμογής των ευρωπαϊκών πολιτικών θωράκισης των τειχών της Ευρώπης. Και το μεγάλο κέρδος αυτών των πολιτικών επιλογών καταλήγει στα ταμεία συγκεκριμένων εταιρειών.

Ευρώπη Φρούριο: Η πολιτική ελέγχου παράγει κέρδη

Σύμφωνα με την UNHCR, περίπου έξι εκατομμύρια άνθρωποι μετακινούνται αυτή την περίοδο ανά τον κόσμο, ψάχνοντας για καταφύγιο. Τους πρώτους έξι μήνες του 2014, 5,5 εκατομμύρια άνθρωποι εγκατέλειψαν τις εστίες τους. Από αυτούς μόνο 600.000 αναζήτησαν άσυλο στην Ευρώπη. Για να φτάσουν στον προορισμό τους έπρεπε να ξεπεράσουν εμπόδια φυσικά, οικονομικά και ηλεκτρονικά. Τα τελευταία περιλαμβάνουν στρατιωτικού τύπου τεχνολογία αιχμής που παρήγαγαν ιδιωτικές εταιρείες των οποίων τα προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης χρηματοδοτήθηκαν από κεφάλαια της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

«Η Ευρώπη πρέπει να δράσει άμεσα αν θέλει να παραμείνει στην αιχμή της τεχνολογικής έρευνας, και εφόσον η βιομηχανία σκοπεύει να έχει τη δυνατότητα να εκμεταλλευτεί τα αποτελέσματα αυτής της έρευνας ανταγωνιστικά απαντώντας στις ταχέως αναδυόμενες ανάγκες για εξειδικευμένα προϊόντα που σχετίζονται με την ασφάλεια». Η φράση δημοσιεύτηκε το 2004 στην αναφορά που δημοσίευσε τη Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά από συνάντηση της «Ομάδας Προσωπικοτήτων» (GoP). Σαν εργαλείο εφαρμογής πολιτικής, η έρευνα για την ασφάλεια αποτελεί μέρος του προϋπολογισμού από τη στιγμή που η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε την πρώτη ομάδα εργασίας για το θέμα το 2003. Περιέργως από αυτή την επιλεγμένη ομάδα έλειπαν ο Διεθνής Οργανισμός Μετανάστευσης (IOM) και η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Αντιθέτως, τέσσερις κορυφαίοι ευρωπαϊκοί όμιλοι κατασκευής όπλων συμμετείχαν στην ομάδα εργασίας – η Airbus (πρώην EADS), η Thales, η Finmeccanica και η BAE – όπως και εταιρείες τεχνολογίας όπως η Saab , η Indra, η Siemens, η Diehl και άλλες. Η ομάδα εργασίας συναντήθηκε μόνο δύο φορές κι αυτό ήταν αρκετό ώστε να χτιστεί η δομή, οι στόχοι και η ιδεολογία για την έρευνα που αφορά την ασφάλεια.

Μερικές εταιρείες όπλων και τεχνολογίας ευνοήθηκαν ιδιαίτερα από την ευρωπαϊκή πολιτική μετανάστευσης. Η ομάδα του Migrants Files παρουσιάζει αυτά τα στοιχεία, αφού πρώτα συγκέντρωσε και ανέλυσε 39 προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης που χρηματοδοτήθηκαν από την ΕΕ ή το European Space Agency από το 2002 ως το 2013 με συνολική χρηματοδότηση 225 εκατομμυρίων ευρώ.

Η πολιτική απαγόρευσης της μετανάστευσης είναι πακτωλός για τις εταιρίες που την υπηρετούν αναλαμβάνοντας φιλόδοξα προγράμματα, με συχνά εντυπωσιακά ονόματα όπως Mariss (παράφραση του λατινικού όρου για τη θάλασσα), Limes (τα όρια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας) και Dolphin. Άλλα προγράμματα όπως το Operamar, το Wimaas και το Aeroceptor υπόσχονται σφιχτή εναέρια επίβλεψη συνόρων. Κάποια εστιάζουν στο κλείσιμο των ίδιων των συνόρων – Staborsec, Effisec, Fastpass, και ABC4EU – ή στην καλύτερη τεχνολογία ελέγχου ( Ingress). Επιπλέον υπάρχουν τα «λαγονικά». Τα Doggies, Sniffer, Sniffles και Snoopy ασχολούνται με την δημιουργία προηγμένων συστημάτων οσφρητικών αισθητήρων που προορίζονται για την καλύτερη ανίχνευση ανθρώπων που διασχίζουν τις χαρτογραφημένες διασυνοριακές διαδρομές. Δύο προγράμματα ασχολήθηκαν με τη δημιουργία ρομπότ συνοριακού ελέγχου, το ένα για τα θαλάσσια σύνορα ( Uncoss) και το άλλο για τα χερσαία με την ονομασία Talos προερχόμενη από την ελληνική μυθολογία (Τάλως: ο γιγάντιος, ανθρωπόμορφος και με σώμα από χαλκό, μυθικός φύλακας της Κρήτης).

Το Migrants’ Files αποκαλύπτει ότι τρεις εταιρείες έχουν επωφεληθεί με τα περισσότερα κεφάλαια της Κομισιόν που αφορούν προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης για την ασφάλεια. Από τα 39 δημόσια χρηματοδοτούμενα προγράμματα η Airbus συμμετείχε σε δέκα μέσω 14 θυγατρικών εταιρειών της, η Finmeccanica δούλεψε σε 16 μέσω 13 θυγατρικών και η Thales ανέλαβε 18, επίσης μέσω 13 θυγατρικών της.

Frontex – Eurosur – Eurodac

Η χρηματοδότηση έρευνας και ανάπτυξης είναι μόνο ένα κλάσμα του δημοσίου χρήματος που δίνεται για την ασφάλεια των συνόρων της Ευρώπης. Η Frontex , ο οργανισμός της ΕΕ που συντονίζει τις συνοριακές φρουρές των κρατών μελών, σύμφωνα με τον κανονισμό του Δουβλίνου. Από την ίδρυσή της το 2004, μόνο η Frontex έχει καταφέρει να απορροφήσει σχεδόν ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Από το 2011 και μετά το πρόγραμμα Eurosur στοχεύει στη δικτύωση και διαμοίραση πληροφοριών διαχείρισης συνόρων, με ανανέωση τους σε πραγματικό χρόνο. Η εφαρμογή του Eurosur απαιτεί τον συντονισμό κέντρων με ένα κόστος που υπολογίζεται πως θα αγγίξει τα 200 εκατομμύρια ευρώ. Τα απτά αποτελέσματα αυτών των επενδύσεων, αξίας εκατομμυρίων, σπάνια αξιολογούνται.

Παράδειγμα αυτής της ανεξέλεγκτης πολιτικής αποτελεί το πρόγραμμα Eurodac, η βάση συγκέντρωσης δαχτυλικών αποτυπωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το σύστημα αποτελεί σημείο αναφοράς έλλειψης λογοδοσίας, στοιχείο ενδημικό των εφαρμοσμένων πολιτικών που σχετίζονται με τη μετανάστευση. Παρά την περιορισμένη διαφάνεια όμως είναι δυνατόν να σκιαγραφηθεί μια πρώτη εικόνα για το πώς αυτή η πολιτική επιλογή εφαρμόστηκε.

Σχεδιασμένο για να ταυτοποιεί όσους αιτούνται άσυλο από τα δαχτυλικά τους αποτυπώματα, το Eurodac θα έπρεπε να βοηθά τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης να διαπιστώνουν αν ο αιτών άσυλο που «βρέθηκε παράνομα σε κάποια χώρα της ΕΕ έχει προηγουμένως αιτηθεί ασύλου σε κάποια άλλη χώρα μέλος». Ακούγεται σαν κάτι βοηθητικό. Έχει διαπιστωθεί όμως πως τουλάχιστον δέκα άνθρωποι τον χρόνο απελαύνονται παράνομα λόγω λάθους του συστήματος που αφορά τις συσκευές σάρωσης ταυτότητας δαχτυλικών αποτυπωμάτων. Κι ο πραγματικός αριθμός μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερος.

Σύμφωνα με εργαζόμενο σε κορυφαία εταιρεία κατασκευής συσκευών σάρωσης, που μίλησε στο Migrants’ Files διατηρώντας την ανωνυμία του, κάθε συσκευή προγραμματίζεται ώστε να γίνεται αποδεκτό ένα συγκεκριμένο ποσοστό λάθους. Η πηγή δεν μπορούσε να μας αποκαλύψει περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα.

Ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι όλα τα κράτη της ΕΕ, όπως και η Νορβηγία, η Ισλανδία και η Ελβετία, βασίζονται σε αυτό το εγγενώς ελαττωματικό σύστημα ταυτοποίησης. Και κανείς σε επίπεδο κυβερνήσεων, εταιρειών ή μέσων ενημέρωσης δεν ενδιαφέρεται για το ανθρώπινο κόστος αυτής της εμφανώς ελαττωματικής λειτουργίας του Eurodac.

Με πλοία, τείχη, drones, στρατό και κέντρα κράτησης

Τα χρήματα για την αστυνόμευση και την ασφάλεια των συνόρων ρέουν τα τελευταία χρόνια. Η Ισπανία και η Ελλάδα έχουν επενδύσει πάνω από 70 εκατομμύρια ευρώ σε πλοία, μη επανδρωμένα αεροσκάφη, εκτός δρόμου οχήματα και κάθε είδους εντυπωσιακό και έξυπνο εξοπλισμό για να κλείσουν τα σύνορά τους. Ταυτόχρονα υπάρχει πάντα η επιτήρηση, μια σταθερή πηγή εσόδων για τις επιλεγμένους προμηθευτές, που μπορεί να φτάνει μέχρι και στη χρήση δορυφόρων. Η ανέγερση τειχών αποτελεί μια αναπτυσσόμενη βιομηχανία, με την Ισπανία, την Ελλάδα και τη Βουλγαρία να έχουν επενδύσει σε αυτή. Η οικοδόμηση ενός φυσικού εμποδίου είναι μόνο η αρχή. Η συντήρηση των ισπανικών τειχών της Θέουτα και Μελίγια κοστίζει περίπου 10 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο από το 2005 και μετά. Στη Θέουτα οι εργασίες κατασκευής έφτασαν τα 25 εκατομμύρια ευρώ μεταξύ του 2005 και του 2013 ενώ στη Μελίγια άγγιξαν τα 47 εκατομμύρια. Το κόστος συντήρησης του φράχτη στον Έβρο δεν είναι ακόμα συστηματικά καταγεγραμμένο.

H Ιταλία είναι η χώρα στην οποία καταλήγει το μεταναστευτικό πέρασμα της Κεντρικής Μεσογείου, που από τη Βόρεια Αφρική φτάνει στη Σικελία μέσω της Λαμπεντούσα. Με δεδομένο πως εκεί δεν είναι δυνατόν να δημιουργηθούν φυσικά εμπόδια η ιταλική κυβέρνηση έχει επενδύσει περισσότερα από 17 εκατομμύρια ευρώ από το 2011 για να αποκτήσουν οι αρχές της Λιβύης βάρκες, γυαλιά νυχτερινής όρασης, εξοπλισμό αλλά και εκπαίδευση με στόχο την ανίχνευση προσφύγων και μεταναστών. Επιπλέον ιταλική κυβέρνηση εφάρμοζε μια διμερή συμφωνία σύμφωνα με την οποία χρηματοδοτούσε τη Λιβύη ώστε να εμποδίσουν τη διέλευση προσφύγων προς την Ιταλία. Κάποια από αυτά τα χρήματα κατευθύνονταν στη δημιουργία κέντρων κράτησης και στη χρηματοδότηση πτήσεων απέλασης.

Στην περίπτωση της Ελλάδας εκατομμύρια ευρώ έχουν ήδη «επενδυθεί» στη δημιουργία του φράχτη του Έβρου όπως και στη δημιουργία και λειτουργία των «Προαναχωρησιακών Κέντρων Κράτησης». Ενδεικτικά 5.359.789,17€ κόστισε η δημιουργία κέντρου κράτησης στη Μυτιλήνη, 5.226.224,37€ η ανακατασκευή υπαρχόντων κτιρίων στο Προαναχωρησιακό Κέντρο Κράτησης της Κορίνθου. Σε μελέτη του το ΕΛΙΑΜΕΠ υπολογίζει πως το κόστος για την κατασκευή του Κέντρου Κράτησης της Αμυγδαλέζας άγγιξε τα 3 εκατομμύρια ευρώ ενώ ανεβάζει τα λειτουργικά του έξοδα σε περισσότερα από 10 εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο.

Ταυτόχρονα βέβαια το ελληνικό κράτος έχει επενδύσει σε επιχειρήσεις όπως η «Ασπίδα» που ξεκίνησε τρεις μήνες πριν την ολοκλήρωση του φράχτη του Έβρου και είχε ως στόχο την ενίσχυση των περιπολιών και της επιτήρησης των ελληνοτουρκικών συνόρων. Το κόστος της από τον Αύγουστο του 2012 ως τον Ιούνιο του 2013 ανήλθε στα 24 εκατομμύρια ευρώ, χρηματοδοτούμενα κατά 75% από το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων . Στη συνέχεια ήρθε και η επιχείρηση «Ξένιος Ζεύς» για να καλύψει το κενό επιτήρησης και καταστολής προσφύγων και μεταναστών στα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας η οποία και από τον Ιούλιο του 2014 ενσωματώθηκε στις τακτικές αστυνομικές επιχειρήσεις και περιπολίες και μετονομάσθηκε σε επιχείρηση «Θησέας» . Από οικονομικής άποψης, όπως αναφέρει σε μελέτη του το πρόγραμμα MIDAS του ΕΛΙΑΜΕΠ τα κεφάλαια που δαπανήθηκαν για την πραγματοποίηση του Ξένιου Δία δεν έχουν δημοσιοποιηθεί μιας και ο ακριβής αριθμός των αστυνομικών που απασχολήθηκαν στην επιχείρηση, και το ακριβές κόστος της επιχείρησης δεν είναι γνωστά.

Η είσοδος στην Ευρώπη κοστίζει ακριβά

Παρά τα εκλεπτυσμένα συστήματα τεχνολογίας, την στρατιωτικοποίηση των Ελληνικών, Ιταλικών, Βουλγαρικών και Ισπανικών συνόρων, τις απελάσεις εκατομμυρίων, η πολιτική της Ευρώπης Φρούριο αποτυγχάνει. Οι προσφυγικές και μεταναστευτικές ροές αυξάνονται ιδιαίτερα λόγω της εμπόλεμης κατάστασης στη Μέση Ανατολή και των αναταραχών, οικονομικών και πολιτικών, στην νότια Ασία και την Αφρική.

Από το 2000 και μετά τα πιο αξιόπιστα δεδομένα καταγράφουν περίπου 1,2 εκατομμύρια μη καταγεγραμμένους πρόσφυγες και μετανάστες που πέρασαν τα ευρωπαϊκά σύνορα μέσω ξηράς και θάλασσας, εξαιρώντας την από αέρος πρόσβαση. Εκατομμύρια επιπλέον τα κατάφεραν χρησιμοποιώντας ψεύτικα διαβατήρια ή παραμένοντας σε ευρωπαϊκές χώρες μετά τη λήξη της βίζας τους.

Για τους μη καταγεγραμμένους μετανάστες το πέρασμα στην Ευρώπη κοστίζει ακριβά. Και ταυτόχρονα τροφοδοτεί ένα δίκτυο παραοικονομίας που δημιουργήθηκε λόγω της μη προσβασιμότητας σε νόμιμους τρόπους εισόδου στην Ευρώπη.

Πόσο μεγάλα είναι τα ποσά που διακινούνται; Η ομάδα του Migrants’ Files υπολογίζει πως τα τελευταία 15 χρόνια πρόσφυγες και μετανάστες έχουν πληρώσει το τεράστιο ποσό των σχεδόν 16 δισεκατομμυρίων ευρώ για να ταξιδέψουν στην Ευρώπη. Το γεγονός ότι παρά τα τεράστια έξοδα που απαιτούνται για το ταξίδι χιλιάδες καταλήγουν νεκροί είναι ένας επιπλέον λόγος για να καταλήγει κάποιος στο συμπέρασμα πως η μεταναστευτική πολιτική της Ευρώπης αποτυγχάνει.

Δεν είναι ξεκάθαρο αν οι τιμές του ταξιδιού ή οι πληρωμές όσων το «διευκολύνουν» αυξήθηκαν μετά τον πόλεμο στη Συρία. Λίγα είναι γνωστά για το πώς δρουν αυτά τα κυκλώματα. Οι κυβερνήσεις της Συρίας και της Λιβύης, για παράδειγμα, θεωρείται πως έχουν οι ίδιες οργανώσει τη διέλευση προσφύγων προς την Ευρώπη με πλωτά μέσα, τόσο σαν μια μορφή πηγής εσόδων όσο και σαν μια μορφή πίεσης σε διαπραγματεύσεις με ευρωπαϊκά κράτη. Το ζήτημα δυσκολεύει επιπλέον όσο η Ευρώπη αποτυγχάνει να διακρίνει μεταξύ διακινητών και ανθρώπων που βοηθούν σε ένδειξη αλληλεγγύης. Οι τελευταίοι θεωρούνται εγκληματίες με βάση τη νομοθεσία των περισσότερων ευρωπαϊκών κρατών.

Λύσεις όπως ταχύπλοα εκατοντάδων χιλιάδων δολαρίων που ταξιδεύουν από τη Λιβύη στην Ιταλία είναι προφανώς διαθέσιμες. Όμως η αγορά «εισιτηρίου» διακρίνεται τόσο με βάση το πέρασμα όσο και με βάση την ταξική ή «φυλετική» καταγωγή. Η μέση τιμή του κόστους που πληρώνουν μετανάστες ή πρόσφυγες από την Υποσαχάρεια Αφρική για να μεταφερθούν στα αμπάρια κάθε είδους πλωτού μέσου προς την Ευρώπη αγγίζει τα 700 ευρώ. Το ταξίδι μπορεί να αποβεί μοιραίο. Πιο ευκατάστατοι μετανάστες ή πρόσφυγες που προέρχονται από τη Μέση Ανατολή μπορεί να πληρώσουν μέχρι 2000 ευρώ το άτομο για να ταξιδέψουν στα ίδια πλοία, αλλά ταξιδεύοντας στο κατάστρωμα.

Ο πιο δημοφιλής τρόπος μετακίνησης παραμένει το αεροπλάνο. Μέχρι στιγμής όμως δεν υπάρχουν αξιόπιστα δεδομένα για τον αριθμό των ανθρώπων που χρησιμοποιούν αεροπλάνα για να φτάσουν στην Ευρώπη. Πληροφορίες κάνουν λόγο για ένα ταξίδι πιο απαιτητικό σε στρατηγική. Ιρακινοί πρόσφυγες, για παράδειγμα, μπορεί να πληρώσουν μέχρι και 16.000 ευρώ για να πετάξουν από τη Μοσούλη στο Παρίσι μέσω – κι εδώ βρίσκεται το θέμα – της Καγιέν, του Μπελέμ, του Σάο Πάολο και της Κωνσταντινούπολης. Διακινητές από το Μαρόκο προσφέρουν σε μετανάστες μια πτήση στο Παρίσι με αντάλλαγμα 5000 ευρώ. Τους διευκολύνουν να περάσουν τις μεταναστευτικές αρχές του αεροδρομίου χρησιμοποιώντας μια συγκεκριμένη έξοδο στο αεροδρόμιο Charles de Gaulle, μια επιχείρηση που προφανώς χρειάζεται και τη «βοήθεια» του προσωπικού του αεροδρομίου και της κρατικής διοίκησης.

Απελάσεις. Ένα κόστος που κανείς δεν αξιολογεί.

Για ανεξήγητους λόγους το μεγαλύτερο μέρος των χρημάτων που επενδύει η Ευρώπη στην εφαρμογή πολιτικών μετανάστευσης περνάει απαρατήρητο. Δεν αφορά ούτε στην τεχνολογία ούτε στον εξοπλισμό. Επενδύεται στη γραφειοκρατία. Από το 2000 και μετά τα 28 κράτη μέλη της ΕΕ και μαζί η Νορβηγία, η Ελβετία, το Λιχτενστάιν και η Ισλανδία έχουν απελάσει εκατομμύρια ανθρώπους. Κι αυτό έχει στοιχίσει ως τώρα το αστρονομικό ποσό των 11,3 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Διάφορες προσπάθειες έχουν γίνει ως τώρα για να καταγραφεί το κόστος της πολιτικής ασύλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά καμία δεν έχει αξιολογήσει το κόστος των απελάσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κοινοβουλευτικές επιτροπές στη Γαλλία και την Ιταλία έχουν προσπαθήσει να καταμετρήσουν αυτό το κόστος. Τα αποτελέσματα ήταν διπλάσια έως τετραπλάσια από αυτά που έδιναν τα στοιχεία της αστυνομίας.

Μόνο το Βέλγιο καταγράφει το κόστος των απελάσεων που πραγματοποιεί. Στη Σουηδία καταγράφονται μόνο τα κόστη μετακίνησης, όχι αυτά της κράτησης. Το ίδιο ισχύει για την Ελβετία, τουλάχιστον σε εθνικό επίπεδο. Γερμανοί αξιωματούχοι δηλώνουν πως δεν έχουν τη δυνατότητα να υπολογίσουν το συνολικό κόστος των απελάσεων. Η Ελλάδα επίσης δεν διαθέτει επίσημες κι ολοκληρωμένες καταγραφές σε βάθος χρόνου.

Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να συγκεντρώσει κανείς αξιόπιστα στοιχεία απελάσεων για την Ευρώπη. Οι ορισμοί και μόνο της νομικής κατάστασης του προς απέλαση ατόμου διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Η EUROSTAT διατηρεί βάση δεδομένων για τις «απελάσεις που ακολουθούν διαταγή απέλασης», όμως ούτε η EUROSTAT ούτε κάποιος άλλος διεθνής οργανισμός συνδυάζει τα στοιχεία που δίνονται από εθνικές υπηρεσίες ώστε να μάθουμε πόσες γυναίκες και άνδρες έχουν απελαθεί από την Ευρώπη και με ποιο κόστος. Αυτή η καταγραφή μοιάζει να μην ενδιαφέρει κανέναν, ούτε και όσους παίρνουν τις κεντρικές πολιτικές αποφάσεις.

Μετά από προσεκτική ανάλυση όλων των διαθέσιμων δεδομένων και γνωρίζοντας τα ελλείμματα πληροφόρησης, η ομάδα του Migrants Files υπολογίζει πως το κόστος των απελάσεων στην Ευρώπη πλησιάζει το ένα δισεκατομμύριο τον χρόνο.

Κατερίνα Σταυρούλα για την ομάδα του #rbdata

Ενημέρωση για τις χθεσινές προσαγωγές Προσφύγων στο Λιμάνι της Μυτιλήνης

Πριν απο μία ώρα πέρασαν από αυτοφορο οι Συριοι που χτες συνελήφθησαν με τα επεισόδια που έγιναν στο λιμάνι της Μυτιλήνης
Κάποιοι από αυτούς χτες έφαγαν ξύλο από λιμενικούς
Ενώ η εισαγγελέας τους άφησε ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ και όρισε δικασιμο για της 24 Ιουνίου μόλις το βανακι της αστυνομίας τους έφερε στο αστυνομικό τμήμα για να πάρουν τα πράγματα τους και να πάνε στην Μόρια όπου βρίσκονται οι γυναίκες τους, η αστυνομία αποφάσισε μόνη της να τους κρατήσει!!! μέχρι να γίνει το δικαστήριο.
Δικηγόρος με διερμηνέα τους ακολούθησε μέσα στο τμήμα και περιμένουμε από έξω να δούμε τι θα γίνει

105fm

Terra Incognita, Θεσ/νίκη : Ενημέρωση από το στρατοδικείο του αναρχικού ολικού αρνητή στράτευσης Θάνου Χατζηαγγέλου

Στις 17 Ιούνη εκδικάστηκε στο στρατοδικείο του Ρουφ η υπόθεση του αναρχικού ολικού αρνητή στράτευσης Θάνου Χατζηαγγέλου.

Η διαδικασία ξεκίνησε με την κατάθεση των ενστάσεων απο τη μεριά της υπεράσπισης. Στο σημείο αυτό ο συνήγορος υπεράσπισης δήλωσε πως ο εντολέας του δεν επιθυμεί να κατατεθεί η ένσταση περί αναρμοδιότητας του δικαστηρίου. Ο σύντροφος επέλεξε να τοποθετηθεί ο ίδιος επι του ζητήματος με την παρακάτω δήλωση.

Πολιτική ένσταση περί αναρμοδιότητας του δικαστηρίου.

Προβλέπεται μια ένσταση απο το θεσμό της αστικής δικαιοσύνης με τον εξής νομικό ισχυρισμό: Ως δικαστικός μηχανισμός του στρατού δεν δύναστε να δικάσετε κάποιον που όχι μόνο δεν έχει υπηρετήσει τον θεσμό αυτό αλλά δεν έχει συνδιαλλαγεί ποτέ του με αυτόν. Ανήκω στον αναρχικό χώρο εδω και χρόνια και διακατέχομαι από ένα διαφορετικό σύστημα αξιών και πεποιθήσεων, μέρος του οποίου είναι και η κάθετη εναντίωση στους νόμους και τους κανόνες που εχθρέυονται την κοινωνία και περιφρουρούν το κράτος και το κεφάλαιο.

Ορμώμενος απο αυτή την πεποίθηση σας δηλώνω, μετατρέποντας αυτόν τον νομικό ισχυρισμό σε πολιτικό κατηγορώ, πως δεν έχετε τη δύναμη και τη δυνατότητα να με δικάσετε, όχι μόνο επειδή δεν έχω υπηρετήσει τον θεσμό σας, αλλα διότι ειστε και εσείς κομμάτι του θεσμού που λέγεται αστική δικαιοσύνη. Ειστε υπηρέτες του κράτους, προασπίζεστε τα συμφέροντα του ντόπιου και υπερεθνικού κεφαλαίου, εχθρεύεστε την κοινωνία και έχετε την υπόνοια πως θα δικάσετε σήμερα εμένα και τις επιλογές μου. Ποιων η δικαιοσύνη το δίκαιο θα δικάσει;

Σήμερα λοιπόν θα δοθούν οι απαραίτητες απαντήσεις, όχι όμως αυτές που προσδοκάτε. Σήμερα θα διεξαχθεί δίκη, εσείς όμως δεν θα είστε στη θέση του κατήγορου αλλά του κατηγορούμενου. Γιατί τα εγκλήματα που μας αποδίδετε στήνοντας τηλεδίκες, έκτακτα και μη στρατοδικεία, εμείς τα υπερασπιζόμαστε μέχρι τελευταίας ρανίδος του αίματός μας που λέτε στον όρκο σας. Στα λαϊκά δικαστήρια που στήνονται και θα στηθούν και στο μέλλον, σε αυτές τις λαμπρές στιγμές της ιστορίας που καταδικάζεστε με την εσχάτη των ποινών, να δούμε ποιός από εσάς θα σταθεί να υπερασπιστεί τα δικά του εγκλήματα μπροστά στην ιστορία, με ψηλά το κεφάλι.

Ακολούθησε η κατάθεση των αναγνωστέων εγγράφων, μεταξύ των οποίων και η πρώτη δήλωση πολιτικής υπεράσπισης του συντρόφου, από τον αναρχικό ολικό αρνητή στράτευσης και μέλος του Επαναστατικού Αγώνα Νίκο Μαζιώτη (η δηλωση εδώ) που κατέδειξε τον ιστορικό ρόλο του στρατού σε εγχώριο και διεθνές επίπεδο.

Η δεύτερη δήλωση πολιτικής υπεράσπισης του συντρόφου κατατέθηκε απο συντρόφισσα-μέλος της αναρχικής ομάδας Dinamitera (Πάτρα), όπου και αναπτύχθηκε η σχέση του καπιταλισμού με την πατριαρχία, η σύνδεση της πατριαρχίας με το στρατό και η θέση της γυναίκας στις επαναστατικές διαδικασίες και τα απελευθερωτικά κινήματα(θα ακολουθήσει σύντομα η απομαγνητοφωνημένη δήλωση).

Η διαδικασία ακρόασης έκλεισε με την πολιτική δήλωση του συντρόφου Θάνου Χατζηαγγέλου (https://athens.indymedia.org/post/1545673/). Στην απόπειρα του εισαγγελέα να κάνει ερωτήσεις, ο σύντροφος απάντησε πως «…δε θα απαντήσω σε καμία ερώτηση, εδώ δεν κάνουμε διάλογο».

Παρότι η πρόταση του εισαγγελέα ήταν (για πρώτη φορά)απαλλακτική για τον σύντροφο(λόγω αμφιβολιών ως προς τον δόλο του σε σχέση με τις ισχυρές ιδεολογικές του πεποιθήσεις) η έδρα, με μια προαποφασισμένη καταδίκη, έκρινε ομόφωνα ένοχο τον σύντροφο επιβάλλοντας την ποινή των 10 μηνών με 3ετή αναστολή.

Κατάληψη Terra Incognita

mpalothia

Μυτιλήνη : Επίθεση λιμενικών σε συγκέντρωση προσφύγων – Προσαγωγές και απειλές σε φωτορεπόρτερ

Στις 12.45 περίπου μπάτσοι του Λιμενικού Σώματος επιτέθηκαν σε περίπου 100 πρόσφυγες που διαμαρτυρόντουσαν στο λιμάνι της Μυτιλήνης για την ταλαιπωρία που βιώνουν εξαιτίας της απαράδεκτης συμπεριφορά των κρατικών αρχών καθώς και για να δηλώσουν την άρνηση τους να μεταφερθούν στο κολαστήριο κράτησης προσφύγων στη Μόρια.

4 πρόσφυγες έχουν προσαχθεί μετά από συμπλοκή με τους μπάτσοους. Μεταξύ των προσφύγων βρίσκονται πολλά βρέφη, πολλά μικρά παιδιά, άνθρωποι άρρωστοι και ταλαιπωρημένοι από τον πόλεμο στη Συρία.

Ως τώρα η παροχή εγγράφων γινόταν και από το λιμάνι της Μυτιλήνης και από το κέντρο κράτησης της Μώριας.

Οι μπάτσοι όμως αποφάσισαν να παύσει η παροχή εγγράφων από το λιμάνι και στέλνουν τώρα με λεωφορεία πρόσφυγες και στην αστυνομική διεύθυνση μυτιλήνης και στο κέντρο κράτησης της Μόριας για να γίνει η ταυτοποίηση των προσφύγων και να λάβουν τα απαραίτητα έγγραφα για να αφεθούν ελεύθεροι και να μπορέσουν να ταξιδέψουν.

Να σημειωθεί ότι ως τώρα υπήρξε το εξής φαινόμενο: Τα μισά μέλη μιας οικογένειας είχαν τα απαραίτητα έγγραφα ενώ τα άλλα μισά όχι.

Όσα μέλη δεν είχαν έγγραφα ταλαιπωρούνταν από τις κρατικές αρχές, οι οποίες δεν λάμβαναν υπ’όψιν τους τα έγγραφα που είχαν τα άλλα μισά μέλη της οικογένειας.

Μετά τις έντονες αντιδράσεις των προσφύγων από σήμερα οι κρατικές αρχές άλλαξαν τακτική και θα δίνουν τα απαραίτητα έγγραφα στα μέλη των οικογενειών που δεν τα έχουν αλλά πιστοποιείται η ταυτότητα τους από μέλη της οικογένειας τους που κατέχουν ήδη έγγραφα και άδειες παραμονής.

Οι μπάτσοι επίσης απαγόρευαν σε φωτορεπόρτερ να τραβήξουν φωτογραφίες, έβρισαν σεξιστικά φωτορεπόρτερ και απείλησαν με ξυλοδαρμό.

mpalothia

αναμετάδοση απο radio revolt εκπομπής για Πορεία αλληλεγγύης σε ΕΚΧ, καταλήψεις, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα

Την πέμπτη 18 ιουνίου θα γίνει εκπομπή απο το ελεύθερο αναρχικό ραδιόφωνο radio revolt στις 19.00 το απόγευμα για την προπαγάνδιση της πορείας αλληλεγγύης στους ΕΚΧ, καταλήψεις, αυτοοργανωμένα εγχειρήματα που θα γίνει στην πόλη της θεσ/κης την τρίτη 23/6.Θα συζητήσουμε με σύντροφους/ες που θα ερθουν απο τον ελεύθερο κοινωνικό χώρο σχολείο θα πούμε για τα καλέσματα καθώς κ όλες τις τελευταίες ενημερώσεις σχετικά με ζητήματα καταστολής.
www.radio-revolt.net όπλισε τη φωνή σου όπλισε τις επιθυμίες σου !!

105fm

Κοινωνία ενάντια στο Κράτος: μια πράξη πολιτικής ανυπακοής

odhgoi allhlegΜια πράξη πολιτικής ανυπακοής

Χτές, Κυριακή, 14/6, κάτοικοι, πολίτες και επισκέπτες της Μυτιλήνης οργάνωσαν κομβόι αλληλεγγύης στους πρόσφυγες που φτάνουν κατά εκατοντάδες στο νησί. Η κίνηση αυτή είναι πολύ μεγάλης αξίας. Πέρα από το προφανές, της έμπρακτης, άμεσης, αδιαμεσολάβητης αλληλεγγύης (και όχι φιλανθρωπίας) προς τους πρόσφυγες, υπάρχει και ένα άλλο ζήτημα. Η πράξη αυτή είναι μια πράξη πολιτικής ανυπακοής. Και αυτό γιατί ο νόμος που υπάρχει ενάντια στην ”λαθροδιακίνηση” είναι έτσι διατυπωμένος ώστε να μπλοκάρει και την έμπρακτη εξωθεσμική αλληλεγγύη. Ας δούμε τι λέει εν συντομία:

Το σχετικό νομικό πλαίσιο ορίζεται από το αρ. 30 του ν. 4251/2014. Απαγορεύει κυβερνήτες και οδηγούς κάθε είδους μεταφορικού μέσου να μεταφέρουν ανθρώπους που δεν έχουν ταξιδιωτικά έγγραφα, όπως επίσης και τη φιλοξενία. Οι κυρώσεις δεν είναι απλά αυστηρές, αλλά εξαντλητικές. Ο νόμος αφήνει μόνο δύο εξαιρέσεις. Δεν επιβάλλονται κυρώσεις, μόνο σε περιπτώσεις διάσωσης στη θάλασσα και σε περιπτώσεις μεταφοράς ανθρώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας. Ωστόσο, υπό το πρόσχημα της πάταξης της λαθροδιακίνησης μεταναστών, ο νόμος καταφέρνει να καταστείλει θεμελιώδεις πρακτικές αλληλεγγύης. Σύμφωνα με το αρ. 3 (ΙΙ) του ν. 3875/2010, η “λαθραία διακίνηση μεταναστών” ορίζεται ως “επίτευξη παράνομης εισόδου ενός προσώπου σε ένα Κράτος Μέρος, του οποίου το πρόσωπο αυτό δεν είναι υπήκοος ή μόνιμος κάτοικος, με σκοπό την απόκτηση, αμέσως ή εμμέσως, ενός οικονομικού ή άλλου υλικού οφέλους” (η επισήμανση δική μου). Ο 3875 επικυρώνει σχετικό πρωτόκολλο του ΟΗΕ […] [1]

Αυτό είναι το κάλεσμα από τη σελίδα της πρωτοβουλίας στο facebook [2]:

Μόλυβος, αύριο Κυριακή, 14/6 κονβόϊ αυτοκινήτων θα πάει μέχρι τη Μυτιλήνη σε διαμαρτυρία ότι οι πρόσφυγες δεν μπορούν να επιβιβάζονται στα δημόσια μέσα μεταφοράς ή σε ταξί και επομένως πρέπει να περπατάνε. Αν θέλετε να πάρετε μέρος μαζί μας, θα συναντηθούμε στο πάρκιγκ δίπλα από το σχολείο στις 10.30 το πρωΐ. Στο δρόμο θα παίρνουμε πρόσφυγες. Συμμετέχουν άνθρωποι απ’όλο το νησί. Παραθυράκι στο νόμο απαγορεύει να μεταφέρουμε πρόσφυγες και ελπίζουμε με τη κίνηση αυτή να μας δοθεί έγκριση

Η αστυνομία του νησιού σταμάτησε και κατέγραψε τα αυτοκίνητα που συμμετείχαν, παρ’ όλα αυτά δεν τα εμπόδισε στο έργο τους.

Η κατάσταση όπως εξελίσσεται τον τελευταίο καιρό με τους πρόσφυγες που καταφθάνουν στα νησιά και η διαχείριση τους από το κράτος φανέρωσε και φανερώνει κάποια ζητήματα- όχι πρωτοφανή. Εξελίσσεται και επί… αριστερής κυβέρνησης η ίδια κρατική πολιτική διαχείρισης των μεταναστών/προσφύγων- ας μη ξεχνάμε πως στο τέρμα αυτής της πολιτικής βρίσκονται τα στρατόπεδα συγκέντρωσης.

Το νέο είναι πως οι τοπικές κοινωνίες αναλαμβάνουν δράση πέρα και ενάντια στο κράτος και υπερασπίζονται όσο και στέκονται αλληλέγγυες στους πρόσφυγες.

Το κράτος της τοπικής κοινωνίας (δήμοι, δημαρχέοι, μπάτσοι κ.λπ) σε σύμπνοια με την ρατσιστική κρατική πολιτική αυτό που κάνει είναι να διαχειρίζεται κατασταλτικά τις ‘’ροές μεταναστών’’.

Στο παιχνίδι αυτό παίρνουν μέρος, φυσικά, και τα μμε, ντόπια και ξένα, που αναλαμβάνουν την ιδεολογική κατεύθυνση αλλά και νομιμοποίηση της γενικής κατασταλτικής πρακτικής του κράτους.

Η οποία πρακτική, εκτός από μπάτσους, λιμενόπατσους κλπ, περιλαμβάνει φασίστες, ρουφιάνους και πάσης φύσεως γκοτζαμάνιδες. Χαρακτηριστικό της πρακτικής αυτής είναι η φωτιά που ξέσπασε σε ξενοδοχείο όπου φιλοξενούνταν πρόσφυγες στην Κω [3]. Χαρακτηριστικές και οι μαρτυρίες αλληλέγγυων που ανέλαβαν δράσεις υποστήριξης στους πρόσφυγες για απειλές από μπάτσους και φασίστες στη Μυτιλήνη. [4]

Εδώ πρέπει να πούμε πως η γενική κρατική διαχείριση (η γενική μεταναστευτική πολιτική αν θέλετε) παίρνει και τη μορφή της μη-διαχείρισης. Είναι χαρακτηριστικό πως οι κρατικές υποδομές για την υποδοχή των προσφύγων είναι ανύπαρκτες, συμβάλλοντας (ή μάλλον αποτελώντας την αιτία) στην δημιουργία του ”προβλήματος”, όπου εκεί πάνω έρχεται να κουμπώσει η καταστολή.

Όσον αφορά τα μμε, χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι τόσο το άρθρο της daily mail [5] για τους βρετανούς τουρίστες που ενοχλήθηκαν από τους μετανάστες [το οποίο παρουσιάστηκε μεν ως κατάπτυστο από τα εγχώρια μμε άλλα υπάρχουν πολλοί τρόποι να κάνει την δουλειά της η προπαγάνδα], όσο και το εμετικό άρθρο που κυκλοφόρησε σε μια σειρά από ιντερνετικές φυλλάδες του φασισμού με στόχο να εγείρουν –για άλλη μια φορά- τα ρατσιστικά ένστικτα του ντόπιου μικροαστοφασισμού (Athens voice). [6]

Τα άρθρα αυτά (που είναι ένα πολύ μικρό παράδειγμα του όγκου του ρατσισμού που έχει παραχθεί) συνδέονται ευθέως με τις προφάσεις που δήμαρχοι, αφεντικά, μπάτσοι κλπ (ο δήμαρχος στην Κω είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα) χρησιμοποιούν προκειμένου να δικαιολογήσουν τις κρατικές και παρακρατικές πρακτικές, και στη συνέχεια, την καταστολή του τοπικού κινήματος αλληλεγγύης στους πρόσφυγες που έχει αρχίσει και οργανώνεται.

Οι πρόσφυγες, έτσι, μετατρέπονται σε μια σειρά από λογικοφανή προβλήματα τα οποία πρέπει να εξαλειφθούν. Για παράδειγμα, αποτελούν πρόβλημα για την τουριστική βιομηχανία. Αυτό συμβαίνει μέσω της αισθητικοποίησης και της κακής εικόνας που η… χώρα στέλνει προς τα έξω. Αντίστοιχα, άλλοι, επικαλούνται υγειονομικούς λόγους. Όλα τα επιχειρήματα βγαλμένα από τον πιο μαύρο φασισμό.

Σε αυτό το πλαίσιο διαχείρισης πράξεις σαν και αυτή στη Μυτιλήνη παρουσιάζουν εύγλωττα τη σύγκρουση που μαίνεται μεταξύ κοινωνίας-κράτους, αναφορικά με τις συνθήκες που οι πρόσφυγες συναντούν στα νησιά του Αιγαίου, αν καταφέρουν να φτάσουν. Σαφέστατα, όταν λέω κράτος εννοώ όλο το σύμπλεγμα επίσημων και ανεπίσημων κρατικών σχέσεων. Όχι μόνο τους θεσμούς.

Για του λόγου το αληθές, σχετικά με την κρατική πολιτική όσον αφορά τη διαχείριση των προσφύγων αλλά και την αντιμετώπιση της κοινωνικής αλληλεγγύης που ανταγωνίζεται ευθέως την κατασταλτική πρακτική του κράτους, αναδημοσιεύω ανακοίνωση οργανώσεων και συλλογικοτήτων που καταγγέλουν την καταστολή/ποινικοποίηση της έμπρακτης αλληλεγγύης:

[τι απαντάνε άραγε οι αριστεροί επαγγελματίες φιλάνθρωποι και διαμεσολαβητές της”αλληλεγγύης” του ΣΥΡΙΖΑ με πολλά χρόνια στη πλάτη στην παρακάτω ανακοίνωση, αλλά και γενικά στα πρόσφατα γεγονότα]

«Να σταματήσει η ποινικοποίηση της έμπρακτης αλληλεγγύης» [7]

Τους τελευταίους μήνες τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου αντιμετωπίζουν μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Στη Μυτιλήνη καθημερινά οι αφίξεις προσφύγων ξεπερνούν τα 500 άτομα. Λόγω των ανύπαρκτων συνθηκών υποδοχής και των αυξανόμενων ροών οι αρχές δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν ούτε καν την ασφαλή μεταφορά και περισυλλογή των νεοεισερχόμενων από τα διάφορα σημεία άφιξης προς τις εγκαταστάσεις των αρμόδιων υπηρεσιών σύλληψης και καταγραφής, οι οποίες βρίσκονται αποκλειστικά στη Μυτιλήνη.

Εκατοντάδες νεοαφιχθέντες, μεταξύ των οποίων πλήθος ανηλίκων και ευάλωτων ατόμων, όπως έγκυοι και υπέργηροι συχνά δεν μεταφέρονται από τα σημεία άφιξης, ακόμα και μετά την παρέλευση 2 και 3 ημερών και αναγκάζονται να περπατούν ακόμα και 60 χλμ προκειμένου να φτάσουν μόνοι τους στις λιμενικές ή αστυνομικές αρχές. Οι δε αρχές αδυνατούν να ανταποκριθούν σε εκκλήσεις πολιτών για τη μεταφορά ατόμων ακόμα και σε αναπηρικά αμαξίδια ή και βρεφών μόλις μερικών μηνών.

Ειδικότερα κατά τη διαδρομή Μόλυβος-Μανταμάδος-Μυτιλήνη και Μόλυβος-Καλλονή-Μυτιλήνη είναι απορίας άξιον πως δεν έχουμε ακόμα θρηνήσει θύματα λόγω των στροφών και της στενότητας του δρόμου που δυσχεραίνει σημαντικά την ορατότητα στους διερχόμενους οδηγούς.

Την ανεπάρκεια οιασδήποτε υποδομής στα σημεία άφιξης προσπαθεί να αντιμετωπίσει η αλληλεγγύη εθελοντών πολιτών οι οποίοι προσπαθούν να προσφέρουν μια στοιχειώδη σίτιση στους ανθρώπους που δεν περισυλλέγονται και αφήνονται να διανυκτερεύουν στο δρόμο.

Εκατοντάδες πολίτες προσφέρουν την έμπρακτη αλληλεγγύη τους μεταφέροντας στην πόλη της Μυτιλήνης εξαντλημένους αφυδατωμένους πρόσφυγες, οι οποίοι αποκλεισμένοι από οιοδήποτε μέσο μεταφοράς και έχοντας καταπονηθεί διασχίζοντας χιλιόμετρα, απεγνωσμένα ζητούν τη βοήθεια τους.

Πριν μια εβδομάδα πολίτης της Λέσβου διακόμισε στο Νοσοκομείο της Μυτιλήνης Σύρια επτά μηνών έγκυο, την οποία βρήκε στο δρόμο και η οποία καθώς ο αιματοκρίτης της ήταν κάτω από τα όρια υποβλήθηκε σε μετάγγιση, γλυτώνοντας την από σίγουρο κίνδυνο ζωής.

Ωστόσο ακόμα και αυτή η αυθόρμητη ένδειξη ανθρωπιάς και αλληλεγγύης που έρχεται να αντιμετωπίσει μια καθολική αδυναμία των αρχών απειλείται με ποινικές διώξεις. Τις τελευταίες μέρες, οι αστυνομικές αρχές έχουν εντείνει τους ελέγχους σε ιδιωτικά αυτοκίνητα, ενώ πρόσφατα συνέλαβαν και ανέκριναν πολίτη που μετέφερε ημιλιπόθυμη γυναίκα με την οικογένειά της στην πόλη.

Η ελληνική νομοθεσία προβλέπει ορισμένη ποινική μεταχείριση και κυρώσεις για το αδίκημα της μεταφοράς πολιτών τρίτων χωρών που δεν έχουν το δικαίωμα εισόδου στο ελληνικό έδαφος από το εξωτερικό αλλά και για τη διευκόλυνση της μεταφοράς τους εντός της χώρας και απαγορεύει τη μετακίνηση τους από δημόσια και ιδιωτικά μέσα μεταφοράς.

Η ίδια νομοθεσία, ωστόσο, εξαιρεί την μεταφορά ανθρώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας, κατά τις επιταγές του διεθνούς δικαίου (άρθρο 30 παρ. 4 του Ν. 4251/2014), ενώ περιλαμβάνει και συγκεκριμένες διατάξεις για την ποινική ευθύνη όσων παραλείπουν να σώσουν κάποιο από κίνδυνο ζωής (άρθρο 307 ΠΚ παράλειψη λύτρωσης από κίνδυνο ζωής).

Πέρα από τις σαφείς υποχρεώσεις του ελληνικού κράτους να παρέχει προστασία στους πρόσφυγες, υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συνθήκες των οποίων οι διατάξεις έχουν υπερνομοθετική ισχύ, η επιταγή του ελληνικού συντάγματος είναι παραπάνω από σαφής.

«Όλοι όσοι βρίσκονται στην Ελληνική Επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων» (άρθρο 5 παρ. 2).

Οι κρατικές αρχές αντιμετωπίζουν μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και αδυνατούν όχι μόνο να εξασφαλίσουν έστω και προσωρινά αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης στους νεοαφιχθέντες πρόσφυγες αλλά δεν μπορούν καν να διεκπεραιώσουν την ασφαλή τους μεταφορά προκειμένου να προχωρήσουν στις προβλεπόμενες εκ του νόμου ενέργειες.

Απαιτούμε να παύσει η ποινικοποίηση της έμπρακτης αλληλεγγύης του κόσμου της Λέσβου και να σταματήσουν άμεσα οι απαράδεκτες διώξεις όσων πράττουν το ανθρώπινο καθήκον τους.

Οι ομάδες που συνυπογράφουν:

Κίνηση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες Σάμου
Λάθρα; – Επιτροπή Αλληλεγγύης στους Πρόσφυγες Χίου
Ομάδα Δικηγόρων για τα Δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών (Αθήνα)
Ομάδα Νομικών για την Υπεράσπιση των Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών (Θεσσαλονίκη)
Το χωριό του «Όλοι μαζί», Λέσβος

provo